These are bits of my life to share..
Thank you for the visit and for reading!.. :)
18th Northern Samar Provincial Youth Conference
before…
a week before the event our preparations started. planned the theme, bought materials, did the first things. as a member of logistics I know how hard the coming days may be. eto na naman ang laban namin.
one week preparation?! diba masyadong late na yun, tulad ng last year sa under pressure kami — pero unlike last year, di maxadong feel ang pressure, lay low pa nga kami ngayon, ewan ko ba. within this week we encountered stress, dirt, naughtiness, FUN, gutom at kung anek anek pa. mga pasaway na members at masipag at matyagang team head na mula pa sa Leyte, si Kuya James.
si kuya james. we’re blessed to have him sa team. if wala sya, o hindi sya ang head namin, di ko alam kung anong patututnguhan namin. kahit di namin naabot ang target at vision namin for the event, at least we have uhm 70-80% of it —due to some unfortunate circumstances and unfavorable excuses.
kalaban din namin ang matinding init ng araw na nagdala ng hirap sa preparations. kasama ang mga pasaway na myembro, nagpunta kami sa makababalaghang venue, natulog sa stage, sama samang nagutom, nasunog ng araw, tumawa, at bumuo ng samahan. di rin naiwasan ang sakitan at problema. but despite it all, we had an Almighty experience and bonding.
kahit mahirap at di ganun kaganda ang flow ng preparations, still we are successful to have the event. di kami pinabayaan ni LordGod. we were very much blessed.
during..
nagsimula na ang conference pero di pa rin tapos ang logistics sa pagdesign ng venue. well, may mga pahabol at alternative designs ang nilagay namin. unang araw ay unang pagkakataon na bumuhos ang malakas na ulan, daan para di mabigyan daan ang sports competition. okey naman an conference. enjoy. pagod. worship. ang gaganda ng mga session.
hindi ko na talaga uulitin yung antukin habang nagwoworship. yung kumakanta at nananalangin ka pero tila babagsak ka dahil sa antok. x.x
after…
it was a victorious event! ang saya lang ng restoration kahit napaka init talaga. an daming picture taking ang dinumog namin. hahaha
tapos ni honor pa namin si kuya James na sobrang laki ng naitulung sa amin.
it was an unforgettable event and place.
may God be praised for that. :D
job hunting?!
nakatikim rin! whew!
kung tutuusin 1% pa lang yung mga nakasabay ko dun kanina kumpara sa real job hunting ng mga unemployed professionals-to-be.
sobra pagod at gutom!
Lord, sana magkaroon kami ng chance matanggap. pls pls pls.. kelangan ko rin naman yun. x|
A Date to Remember - April 26, 2012
eto yung araw na nagkaayos kami. sobrang depress lang ako nung nakaraang araaw tapos nawala lahat yun nung nagkita kami (nagpilit syang magkita kami kahit na ayaw ko).
tapos sa hapon naman chika chika kami ni Ondi’labs ko :)
then nag stroll kasama ang isaa pang kaibigan.
sobraaaangg.ineeeet.nun!!!! nakakatunaw ng mga mata!! >.<highlight:
gabi ng mag food trip kami. eto na yung araw na naiba at medyo ayos ulam, di na instant pancit canton! hahaha
may nanay at tatay na kami ng barkada! hahaha :Pat eto yung hanep!!
tumambay kami sa tulay nuon. at ang pinakahinihintay kong shooting star e nagpakita na!!!!! ayieeee!! x”>tapos pauwi na nung muntik muntikan (sobrang lapit na namin nun o..) na kaming mahuli ng mga pulis ba yun o sa LTO, kasi may checkpoint dun para sa mga motorsiklo kung blabla..eh delikado kami kung mahuli kasi nga di naman namin personal na pag-aari yung mga motor na gamit namin saka di adla yung mga papeles ng motor.. hahahah lagot sana kami nun! ano kaya mga itsura namin nun..wahhaha!!
di namin una napansin yun kaya sobrang dali daling lumiko kami agad! buti na lang di kami umabot dun kasi naka-iwas kami agad sa tulong na rin ng truck na dumaan at sinabayan na namin para di kami mapansin lalo.
na drain yung energy nung kabarkada naming nag drive dahil sa nanyari! matapos nun, tumambay na lang kami sa bahay nung kasama namin kanina magstroll.
PERO!!
di pa pala natapos dun yung hulihan ng motor!!!nag-uwian na kami nun pagkatapos magtawanan at kantahan..
…
umaga kinabukasan, kanina pag giding ko.
nabasa ko pa lang yung text ni bespren, na kasama din ng gabing yun, na may masamang nanyare sa kanila daw.
nung pauwi na siguro sila (kasi ako yung unang hinatid pauwi) eh may bantay ata dun da ruta nila na mga pulis din, ayun inabol daw sila at nung nag text dya eh nagstay sya dun sa kabarkada naming an layo naman talaga ng bahay. o.onagulat ako nun. di ko pa alam ang buong istorya tungkol dun. wala akong load eh. penge ng load. haha jk.
ang saya saya, nakakaloka, nakakataranta. wheeew!
bakit??…lais kitang mahal..?! O.o
bakit nga ba sumasama loob ko sa kanila, mga kaibigan ko, gayung wala naman akong, siguro, matinong dahilan para maramdaman yun. :|
di ko alam kung bakit.
gusto ko mang mapalapit lalo sa kanila, mag open up, and to stay positive, there’s always this feeling na bumabalik balik. i always pray for this. siguro di pa kayang i let go ng puso ko kung ano man yun.
pero ba’t di ko magawa?! ba’t minsan nananaig yung negativity. nakakainis ang sarili ko. ba’t di ko magawang maging masayang masaya at matanggap ang lahat..
ewan ko kung ano ugat nito, di ko matukoy.
nonsense. x|
Walkathons
ito yung mga literal na lakad ng barkada. hahaha
gawain naming maghatid pauwi na umaabot sa malapit isang oras na paglalakad back ‘n forth. ganto kami noon kapag may mga trip kami. sunod-sunod na mga gabing puro lakad, literal na lakad ha. nakakapagod pero enjoy, lalo na kapag maw nagtatahulang aso sa daan na tipong susunggaban ka. hahaha
and it’s been almost a year, kagabi ko lang ulit nagawa yun, but with a different barkada—may mga bagong kakilala kasi.
naaaa.ka.ka.pagodd!! sobra. parang mamamanhid na yung tuhod ko kakalakad!
pag uwi ko ng bahay upo agad. whew! buti nakaabot pa ako. isang oras na paglalakad! pero ayos lang, ngayon lang naman ulit naulit to. :)
